Kirsten

Ik ben Kirsten, 44 jaar, woon in Kampen en werk al heel wat jaren in de huishoudelijke ondersteuning bij PGVZ. Ik ben alleenstaande moeder van een zoon van tien. Dat is ook een belangrijke reden waarom dit werk zo goed bij mij past: ik kan dichtbij huis werken, mijn tijd goed indelen en er tegelijk zijn voor mijn zoon als dat nodig is.

Voordat ik bij PGVZ kwam, werkte ik bij een andere organisatie. Door een overname ben ik uiteindelijk hier terechtgekomen. Dat is eigenlijk heel vanzelf gegaan. En nog steeds voelt het passend. Ik vind het fijn dat ik op deze manier iets voor mensen kan betekenen, zonder dat ik meteen in de verzorging of verpleging werk. Dat heb ik ook geprobeerd, maar ik merkte dat ik daar soms te betrokken voor was. In dit werk heb ik net wat meer afstand, maar kan ik toch zorg en aandacht geven.

Mijn werkdag begint vaak nadat ik mijn zoon naar school heb gebracht. Daarna stap ik op de fiets naar mijn eerste cliënt. Meestal zie ik twee cliënten op een dag, soms drie. Ik heb veel vaste cliënten en dat vind ik prettig. Je kent elkaar, je weet waar de spullen liggen en je weet wat iemand belangrijk vindt in huis. Want zo zie ik het: het is hun huis. Ik ben even op visite om hulp te verlenen.

Natuurlijk doe ik de gewone huishoudelijke werkzaamheden: de badkamer, het toilet, stofzuigen, dweilen, afstoffen. Maar voor mij zit het werk niet alleen daarin. Ik kijk ook naar wat iemand op dat moment nodig heeft. Soms zie ik dat iets al een tijdje niet is gebeurd. Dan overleg ik altijd met de cliënt: vindt u het goed dat ik dit vandaag even oppak? Dat kan iets kleins zijn, maar juist die kleine dingen maken soms een groot verschil.

Wat ik mooi vind aan dit werk, is dat je bij allerlei verschillende mensen komt. Iedereen heeft zijn eigen verhaal, gewoontes en manier van doen. Daardoor leer je mensen goed kennen. Soms bouw je in de loop van de jaren echt een band op. Je deelt niet alles, maar er ontstaat wel vertrouwen. Dat vind ik waardevol. Iemand laat je toch binnen in zijn of haar huis, op een moment dat diegene hulp nodig heeft. Dan wil ik daar zorgvuldig en respectvol mee omgaan.

Ik vind kwaliteit belangrijk. Misschien komt dat ook doordat ik vroeger als kamermeisje in een hotel heb gewerkt. Schoonmaken zit er wel in, zeg ik altijd. Ik zie details en ik vind het fijn als je aan het einde van de tijd kunt zien dat je er bent geweest. Maar het gaat niet alleen om een schoon huis. Het gaat ook om rust, overzicht en het gevoel dat iemand weer verder kan.

Dat geeft mij werkplezier: dat ik met een tevreden gevoel wegga. Dat de cliënt blij is dat ik er was, maar ook dat ik zelf denk: dit was goed zo. Soms is dat omdat het huis weer fris is. Soms omdat iemand even zijn verhaal kwijt kon. En soms omdat ik heb meegedacht over iets wat voor die persoon lastig is. Ik probeer daarbij wel mijn grenzen te bewaken. Je leert met de jaren wat je wel en niet kunt doen, en wat je altijd goed moet overleggen.

Werken bij PGVZ past bij mij omdat ik de ruimte voel om menselijk te kijken. Niet alleen: dit staat er op het lijstje, dus dit doe ik. Maar ook: wat heeft iemand nodig om zich prettiger te voelen in huis? Dat hoeft niet groots te zijn. Juist het gewone, persoonlijke contact maakt het mooi. Een kort praatje bij binnenkomst, even vragen hoe de week was, samen afstemmen wat belangrijk is. Dat hoort voor mij bij goede ondersteuning.

Ik ben trots op het vertrouwen dat cliënten mij geven. Eén cliënt zei ooit dat ik voelde als een dochter. Dat raakte me. Het laat zien dat je met aandacht, betrouwbaarheid en respect veel kunt betekenen. Niet door jezelf op de voorgrond te zetten, maar door echt te kijken naar de mens tegenover je.

Voor mij is huishoudelijke ondersteuning dus veel meer dan schoonmaken. Het is werken in iemands persoonlijke omgeving. Je helpt iemand om het thuis leefbaar, vertrouwd en prettig te houden. En zolang ik dat op mijn eigen zorgvuldige manier kan doen, met aandacht voor de cliënt en met plezier in mijn werk, hoop ik dit nog heel lang te blijven doen.